Wat is cervicale osteochondrose, hoe ermee te leven?

Ziekten van het bewegingsapparaat, en in het bijzonder cervicale osteochondrose, zijn tegenwoordig de meest voorkomende.

Dit komt door het feit dat de cervicale wervelkolom een van de meest mobiele en tamelijk kwetsbare delen van het lichaam is.

Definitie van ziekte

Osteochondrose van de cervicale wervelkolom is een veel voorkomende ziekte, die qua frequentie van ontwikkeling in opkomst is op de tweede plaats na lumbosacrale osteochondrose. De ziekte is progressief en wordt gekenmerkt door dystrofische vervorming van de tussenwervelschijven.

Een van de belangrijkste kenmerken en moeilijkheden van de ziekte is dat deze bijna altijd van invloed is zenuwwortels van spinale zenuwen en tussenwervelschijven, waarbij kleine en grote bloedvaten worden aangetast die verantwoordelijk zijn voor de toevoer van bloed en zuurstof naar de hersenen.

De complexiteit van de ziekte ligt in het feit dat de patiënt, vanwege het ziektebeeld, zich eerst kan wenden tot de arts die wordt aangegeven door specifieke symptomen, dat wil zeggen een cardioloog, orthopedist, therapeut, en pas daarna tot een neuroloog, waardoor de behandeling wordt uitgesteld.

Bij het diagnosticeren van cervicale osteochondrose moet dit probleem altijd op twee manieren worden overwogen, dat wil zeggen dat er rekening moet worden gehouden met zowel fysiologische als pathologische factoren.

De fysiologische ontwikkeling van de ziekte wordt gekenmerkt door natuurlijke veroudering van het kraakbeenweefsel van de wervelkolom. Veranderingen ontwikkelen zich in dit geval vanuit het centrale deel van de tussenwervelschijf.

De pathologische factor ontwikkelt zich bij het leiden van een verkeerde levensstijl. In dit geval beginnen alle veranderingen buiten het kraakbeenweefsel. Dergelijke veranderingen veroorzaken compressie van de bloedvaten en het optreden van pijn.

Redenen

De belangrijkste redenen voor de ontwikkeling van osteochondrose van de cervicale wervelkolom zijn:

1. Erfelijke en genetische aanleg voor de ontwikkeling van de ziekte.
2. Slechte voeding en als gevolg daarvan overgewicht.
3. Sedentaire levensstijl, zittend werk, gebrek aan fysieke activiteit. Het is vermeldenswaard dat overmatige fysieke activiteit ook tot pathologie kan leiden, en daarom moet de belasting gematigd zijn en gelijkmatig verdeeld over alle delen van het lichaam, en niet over één orgaan.
4. Frequente stressvolle situaties, nerveuze spanning.
5. Wervel- en nekblessures.
6. Pathologieën die aangeboren of verworven kunnen zijn, in het bijzonder: kromming van de wervelkolom, scoliose, verkeerde houding.

Ook is de ontwikkeling van osteochondrose mogelijk als gevolg van psychosomatiek. Houd er rekening mee dat zonder de juiste preventie, inclusief lichaamsbeweging, de ziekte niet zal verdwijnen en ernstige gevolgen kan hebben.

Classificatie van pathologie

Stadia van de ziekte:

1. De ziekte, die zich in de eerste fase bevindt, heeft geen duidelijk ziektebeeld. De tekenen van osteochondrose in de eerste fase zijn mild en soms is de ziekte volledig asymptomatisch. De patiënt kan last hebben van: ongemak in de nek, hoofdpijn, verlies van gezichtsvermogen, gevoelloosheid in het kraaggebied van de nek - al deze symptomen zijn van korte duur en gaan zeer snel over.
2. In het tweede stadium van de ziekte worden de zenuwuiteinden bekneld, wat leidt tot pijn in de nek, die kan uitstralen naar de schouders en armen. Bij het kantelen en draaien van het hoofd kan de patiënt ook ongemak of pijn, vermoeidheid, frequente hoofdpijn en verstrooidheid ervaren.
3. De derde fase wordt gekenmerkt door hevige pijn die begint vanuit de nek en geleidelijk naar de schouders en armen beweegt, de hoofdpijn intensiveert, zwakte en duizeligheid verschijnen. De armspieren verzwakken, waardoor gevoelloosheid kan optreden. Dit komt door het feit dat zich in het derde stadium van de ziekte een hernia tussen de wervels begint te vormen.
4. In het vierde en laatste stadium van de ontwikkeling van osteochondrose van de cervicale wervelkolom worden de tussenwervelschijven volledig vernietigd en vervangen door bindweefsel. De ziekte treft niet één, maar meerdere segmenten van de bergkam, die zich elk in een ander stadium van vernietiging bevinden. Een patiënt met deze mate van cervicale osteochondrose ervaart hevige pijn, duizeligheid wordt frequenter en ernstiger, er ontstaat geluid in de oren en de coördinatie van bewegingen is verminderd.

Ziektesyndromen

Er zijn verschillende syndromen van de ziekte, die elk hun eigen karakteristieke symptomen hebben.

Wervel

De pathologische symptomen van dit syndroom zijn rechtstreeks afhankelijk van aandoeningen in bot- en kraakbeenweefsel. Het syndroom bestaat uit drie hoofdsymptomen:

1. Pijn wanneer u uw nek probeert te draaien;
2. Verminderde nekmobiliteit;
3. Veranderingen in de structuur van de wervels of in de tussenwervelruimte.

Hulp: Voor het vertebrale syndroom van osteochondrose van de cervicale wervelkolom moeten alle drie de symptomen aanwezig zijn. Als een van deze symptomen afwezig is, hebben we het niet over het wervelsyndroom.

Wervelslagadersyndroom

Dit cervicale wervelkolomsyndroom betekent dat de pathologie rechtstreeks verband houdt met de verstoring van de bloedtoevoer die bloed en zuurstof naar de hersenen levert. De karakteristieke kenmerken van dit syndroom zijn hoofdpijn en migraine. De intensiteit van de pijn kan variëren van enkele minuten tot enkele uren.

Hart

Het klinische beeld van het hartsyndroom van cervicale osteochondrose is in veel opzichten vergelijkbaar met angina pectoris, wat vaak leidt tot een onjuiste behandeling van de ziekte. Voor hartsyndroom pijn in het hartgebied zijn een reactie op compressie van de zenuwuiteinden in het onderste deel van de cervicale wervelkolom. Pijn treedt altijd plotseling op en kan lang aanhouden.

Koresjkovy

Radiculair syndroom van cervicale osteochondrose ontwikkelt zich uiterst zelden.

Wanneer dit syndroom zich ontwikkelt, treedt het op compressie van de radiculaire slagader, waardoor een normale bloedcirculatie in de zenuwuiteinden wordt gegarandeerd.

Wanneer de zenuwwortels in het cervicale gebied worden samengedrukt, begint zuurstofgebrek, wat de ontwikkeling van karakteristieke symptomen van het radiculair syndroom veroorzaakt:

1. C1. Wanneer de bovenste wortel wordt samengedrukt, begint de patiënt constante hoofdpijn te ervaren - de pijn treft voornamelijk de occipitale en pariëtale delen.
2. C2. Schade aan dit gebied wordt gekenmerkt door dezelfde symptomen als in het vorige geval, maar bovendien kan de patiënt last krijgen van verspilling van de spieren onder de kin, waardoor deze begint te verzakken, waardoor het effect van een onderkin ontstaat.
3. C3. Pijnlijke gevoelens in de nek, die alleen op de plaats van de laesie worden gevoeld; gevoelloosheid van de huid kan ook aan dezelfde kant worden gevoeld. Bij sommige patiënten zakt de huid onder de kin en kan de patiënt aan één kant zwelling van de tong ervaren; spraak is in dit geval in de regel enigszins aangetast.
4. C4. Pijn in het schouderblad, de schoudergordel en het sleutelbeen - pijn wordt alleen gevoeld aan de kant waar de ontsteking gelokaliseerd is; er is vaak een gevoel van gevoelloosheid in deze gebieden. Soms is er pijn voelbaar in het gebied van het hart of de lever.
5. C5. Afhankelijk van welke kant van het lichaam wordt aangetast, treden pijnlijke gevoelens op aan de binnenkant van de arm, in de schoudergordel en in de nek. U kunt zich zwak voelen als u uw arm probeert op te tillen of gewoon te bewegen.

6. C6. Het pijnsyndroom is vrij uitgebreid: de pijn verspreidt zich meestal langs het schouderblad, de nek en tot aan de duim. Vaak kan in deze gebieden, samen met pijn, een gevoel van gevoelloosheid en zwakte in de spieren worden waargenomen.
7. C7. De pijn is gelokaliseerd in de nek en treft vervolgens bijna de hele arm, inclusief de vingers, met uitzondering van de pink en ringvinger, in het schouderblad en de schouder.
8. C8. De pijn is gelokaliseerd in de nek en verplaatst zich vervolgens geleidelijk naar het ellebooggewricht en lager in de arm, inclusief de pink. Het gebied waar de pijn wordt gevoeld wordt gevoelloos en bij het bewegen van de schouder of arm ervaart de patiënt ernstige zwakte.

Osteochondrose van de cervicale wervelkolom is een zeer verraderlijke en progressieve ziekte. Het beste advies zou zijn leef niet in passiviteit en stel de behandeling niet uit, aangezien het niet tijdig raadplegen van een arts de herstelprocedure aanzienlijk kan bemoeilijken en in sommige gevallen zelfs tot invaliditeit kan leiden.